Przemoc wobec dziecka? W Choroszczy przypominają, gdzie szukać pomocy

Jedno pytanie może być początkiem drogi do bezpieczeństwa dziecka. W Choroszczy przypomniano, jak rozpoznać sygnały przemocy, jak rozmawiać z dzieckiem i gdzie szukać wsparcia, gdy pojawiają się wątpliwości. Nie trzeba samodzielnie oceniać całej sytuacji ani znać wszystkich procedur. Czasem wystarczy uważność, spokojna rozmowa i telefon do właściwej osoby.

• Zmiana zachowania dziecka może być sygnałem, którego nie wolno zignorować
• Dorośli mogą skonsultować swoje podejrzenia bez ujawniania danych
• Bezpośrednie zagrożenie wymaga natychmiastowego telefonu pod 112

Zmiana zachowania dziecka może być sygnałem, którego nie wolno zignorować

Przemoc nie zawsze zostawia widoczne ślady. Może oznaczać krzyk, poniżanie, wyśmiewanie, zastraszanie, przemoc seksualną, zaniedbanie albo krzywdzenie przez rówieśników. Tegoroczna kampania „Dzieciństwo bez Przemocy” zwraca szczególną uwagę na przemoc psychiczną, która może długo pozostawać niezauważona.

Niepokój powinny wzbudzić między innymi:

• wycofanie lub wyraźny lęk,
• nagła zmiana zachowania,
• niechęć do powrotu do domu albo szkoły,
• obawa przed konkretną osobą,
• pogorszenie wyników w nauce,
• opowieści dziecka, które sugerują, że dzieje się coś złego.

Dorosły nie musi mieć pewności, że doszło do przemocy, aby zapytać i poszukać porady. Spokojna rozmowa powinna dawać dziecku poczucie, że ktoś je słucha i traktuje poważnie. Warto powiedzieć, że jego relacja jest ważna, że nie ponosi winy za krzywdzenie i że może liczyć na pomoc.

Nie należy przesłuchiwać dziecka, naciskać na szczegóły ani obwiniać go za sytuację. Najpierw trzeba zadbać o bezpieczeństwo i stworzyć warunki do swobodnej rozmowy. Także sąsiad, nauczyciel, trener, członek rodziny lub rówieśnik może być osobą, która jako pierwsza zauważy problem.

Dorośli mogą skonsultować swoje podejrzenia bez ujawniania danych

Rodzic, nauczyciel, krewny, sąsiad czy inna osoba, która martwi się o dziecko, może skorzystać z telefonu 800 100 100. To bezpłatna, poufna i anonimowa pomoc dla dorosłych w sprawie bezpieczeństwa dzieci.

Specjaliści udzielają porad dotyczących między innymi:

• podejrzenia przemocy wobec dziecka,
• rozmowy z dzieckiem,
• podjęcia interwencji,
• przemocy fizycznej, psychicznej i seksualnej,
• zaniedbania,
• cyberprzemocy,
• znalezienia dalszej, specjalistycznej pomocy.

Kontakt jest możliwy również online. Wiadomości wysłane na adres [email protected] obsługują psycholodzy i pedagodzy. Osoba zgłaszająca problem nie musi mieć gotowego rozwiązania – może zacząć od opisania swoich wątpliwości.

Dzieci i nastolatki mogą korzystać z całodobowego, bezpłatnego i anonimowego Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży pod numerem 116 111. Dostępne są także czat oraz wiadomości wysyłane przez stronę internetową telefonu. Młoda osoba może zgłosić, że źle się czuje, boi się konkretnego miejsca lub człowieka albo nie wie, czy to, czego doświadcza, można nazwać przemocą.

Rozmowy i korespondencja są poufne. Wyjątkiem jest sytuacja zagrożenia życia lub zdrowia – wtedy konsultanci mogą skontaktować się z osobami, które pomogą zapewnić bezpieczeństwo.

Bezpośrednie zagrożenie wymaga natychmiastowego telefonu pod 112

Jeżeli dziecko lub inna osoba znajduje się w bezpośrednim zagrożeniu życia, zdrowia albo bezpieczeństwa, należy zadzwonić pod numer 112. Operator Centrum Powiadamiania Ratunkowego przekaże zgłoszenie odpowiednim służbom.

Podczas rozmowy trzeba możliwie spokojnie powiedzieć:

• co się dzieje,
• kto jest zagrożony,
• gdzie znajduje się ta osoba,
• czy sprawca jest na miejscu,
• czy potrzebna jest pomoc Policji, pogotowia lub innych służb.

W sytuacji, gdy nie można wykonać połączenia głosowego, zgłoszenie alarmowe można przekazać za pomocą aplikacji Alarm112.

Dodatkowe formy wsparcia obejmują także:

• 116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla dorosłych,
• 800 70 2222 – Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym,
• 800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka,
• 800 080 222 – telefon wsparcia dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów.

Ważne, aby nie odkładać reakcji tylko dlatego, że sytuacja nie jest do końca jasna. W Choroszczy, podobnie jak w innych miejscach, pierwszy krok może oznaczać zauważenie zmiany, wysłuchanie dziecka i przekazanie informacji osobie lub służbie, która potrafi udzielić dalszej pomocy. To wystarczy, by dziecko nie zostało z problemem samo.

na podstawie: Urząd Miejski w Choroszczy.