Dworzec w Łapach miał ponad 80 metrów. Dziś można zobaczyć go na filmie

Na ekranie pojawia się budynek, którego od dekad nie ma już w krajobrazie Łap. Filmowa rekonstrukcja pokazuje nie tylko fasadę dawnego dworca, lecz także pomieszczenia, w których pracowali kolejarze i odpoczywali podróżni. Historia gmachu zaczęła się jeszcze wtedy, gdy Łapy były wsią, a kończy się w powojennych gruzach i prowizorycznym baraku.

• Ponad 80 metrów historii między wsią a przyszłym miastem
• Zbombardowany gmach i plany zachowane w Petersburgu

Ponad 80 metrów historii między wsią a przyszłym miastem

Dawny dworzec kolejowy powstał w latach 1860–1862, równocześnie z budową Kolei Petersbursko-Warszawskiej. Wzniesiono go na terenie ówczesnej wsi Łapy-Barwiki. Rozwój kolei zmienił charakter tej okolicy i przyczynił się do powstania późniejszego miasta.

Budynek miał ponad 80 metrów długości i przez wiele lat należał do najbardziej reprezentacyjnych obiektów w Łapach. Nie służył wyłącznie pasażerom oczekującym na pociąg. W jego wnętrzach znajdowały się:

• poczekalnie dla podróżnych różnych klas,
• bufety i kasy,
• pomieszczenia służbowe,
• telegraf,
• mieszkania pracowników kolei na piętrze,
• kuchnie, magazyny, piwnice i urządzenia grzewcze w podziemiach.

W kolejnych dziesięcioleciach zmieniano elewację oraz układ pomieszczeń. Z dworca korzystali zarówno zwykli pasażerowie, jak i przedstawiciele władz oraz ważni goście. Budynek znalazł się także w centrum dramatycznych wydarzeń, które dotknęły Łapy podczas obu wojen światowych.

Zbombardowany gmach i plany zachowane w Petersburgu

We wrześniu 1939 roku dworzec został częściowo zbombardowany. Jego zasadnicza bryła przetrwała działania wojenne, ale po zakończeniu wojny nie przeprowadzono odbudowy. Pozostałości rozebrano na początku lat pięćdziesiątych XX wieku. Później w tym miejscu pojawił się prowizoryczny barak dworcowy, a następnie kolejne obiekty przeznaczone do obsługi podróżnych.

Film przygotowany we współpracy z Urzędem Miejskim w Łapach jest częścią większego projektu poświęconego historii Kolei Petersbursko-Warszawskiej. Dzięki rekonstrukcji można prześledzić nie tylko wygląd zewnętrzny dawnego dworca, ale też jego codzienne zaplecze – od mieszkań kolejarzy po piwnice i kuchnie. To pozwala lepiej zrozumieć, jaką funkcję pełnił obiekt, zanim zniknął z miejskiej przestrzeni.

Podstawą filmu jest szczegółowy projekt dworca z 1860 roku, przechowywany w Rosyjskim Państwowym Archiwum Historycznym w Petersburgu. Plany sprowadzono w 2016 roku. Zaznaczono na nich fasadę, układ obu kondygnacji, pomieszczenia służbowe, mieszkania pracowników kolei, kuchnie, piwnice oraz fundamenty. Dzięki temu filmowy spacer pokazuje budynek, którego nie da się już odwiedzić w rzeczywistości.

na podstawie: Gmina Łapy.